راه

امروزم مثل هر روز گذشت

این کلمه ی رقت انگیز نوشته ی اذهان و افکار عمومی در لابه لای به رحمانه های زندگیست

و بعد از آن حس انزجار من از تو بدترم و اثبات بدتری شخصی نسبت به هم

که فرکانس های بد را در آسمان ها میگستراند و به بدترین حالت ممکن روزها میگذرند و میگذرند مثل هر روز میگذرند

امروز چقدر حس کردم آسمون بارونی رو دوست دارم دلم میخواست همیشه اسمون ابری بود و گرفته و یکهو بارون میزد ولی همیشه ابری بود همون رنگ ابی ابری اسمون همیشگی بود

به نظرم آدم ها معمولا زمان زیادی ندارند اما وقتی جایی روزی قدم در مسیر درست بگذارند همون هدفی که براشون از قبل مشخصه و استعداد و علاقه شون باشه راحت تر جلو میرن نه هدفی که وسطاش هم کم بیارن یا اخراش فرسوده بشن با این عمر محدود

یه تورقی داشتم از کتاب برایان تریسی معروف که

یه جا جمله ای از ویلفرد ای پیترسون

نوشته بود که"موفقیت متمرکز کردن تمام قدرت تان بر هدفی است که شدیدا مشتاق رسیدن به آن هستید".

.

در ادامه میگفت که بزرگترین سرمایه آدم توانایی فکر کردن است (ولی ما گاهی اوقات فکرو خفه میکنیم و با ذهن خاموش فکر غلط میکنم)

بعدم میگفت اونچه که هستیم و شرایطی که توش قرار داریم دلیلش خودمونیم نه هیچ چیز یا هیچ کس دیگه .

مثل قانون علت و معلول ارسطو که در کتاب انجیل از اون به عنوان قانون کاشت و برداشت و حتی در فیزیک یاد شده

که میگه برای هر معلولی علت یا علت هایی وجود داره و هر اتفاق به دلیلی رخ میدهد این قانون میگه موفقیت با شکست چه در زندگی شخصی چه حرفه ای یک اتفاق نیست بلکه رابطه علت و معلول اونو توجیه میکنه.

مثلا اگر معلول انتخاب نکردن علاقه و استعداد باشه علت اون شکست حتمیه نه در اول راه نه در طول راه ولی اواسط راه هم باشه شکست حتمی میشه .

(و من میگم که نباید برای هر علاقه یه پاراگراف در نظر بگیریم و خصوصیاتشونو مقایسه کنیم.)

مثل این جمله رابرت کلیر که میگه:"شما میتوانید هر کاری را بخواهید انجام دهید، هرچیزی بخواهید داشته باشید و هر چه بخواهید بشوید.

و واقعا هر چیزی از یه چیز ناچیزی درست میشه مثل میوه از دونه ادم از خاک و ....